به باور بسیاری از کارشناسان و صاحب نظران یکی از نیاز های اصلی و اساسی امروز سینمای ایران پوست اندازی در نسل بازیگران است. یعنی معرفی و جذب نیرو های جوان تازه نفسی که هم باانگیزه هستند و هم توانایی و قدرت بدنی بالایی در خلق لحظه های ناب دارند. استعداد هایی که باید به آن ها فرصت ظهور داد تا بتوانند استطاعت و قوای خودشان را محک بزنند و با اندیشه و تفکرات متفاوت، رنگ آمیزی جدیدی برای ویترین سینمای ایران باشند.
به گزارش اعتماد، با درنظر گرفتن این مهم که ورود نیرو های جدید به عرصه هنر با موج تازه ای از کیفیت همراه خواهد بود و نسل جوان حرف های تازه ای برای گفتن دارند مازیار میری (کارگردان) و همایون اسعدیان (تهیه کننده) در جدیدترین ساخته شان با یک جسارت و ریسک بالا اساس و بنیاد سریال خسوف را بر استفاده از بازیگران خوش آتیه بنا نهاده اند. آن ها با شناسایی گروهی از بازیگران با استعداد شناخته نشده یا کمتر شناخته شده و همچنین با انتخاب قصه ای به روز و اجتماعی و عاشقانه، تماشاگران جوانی که اتفاقا قشر زیادی از جامعه امروز را تشکیل می دهند هدف قرار دادند.
در چند هفته اخیر که از پخش این سریال می گذرد بکر بودن و تازگی چهره بازیگران این مجموعه یکی از مهم ترین عوامل کنجکاوی برانگیز این سریال شده است. بی شک قضاوت درباره کیفیت سریالی که فقط سه قسمت آن پخش شده زود است ولی آنچه مسلم است اینکه بازیگران جوان نوظهور این مجموعه به خوبی توانستند از پس مسوولیت سنگینی که برعهده شان است به خوبی بربیایند.
پریا مجللی بازیگر نقش سمیرا فارغ التحصیل رشته معماری است و بعد از پایان تحصیل و از سال ۹۴ تا ۹۶ هنرجوی کلاس های بازیگری بوده، او پیش تر تجربه بازی در فیلم کوتاه و تئاتر داشت ولی در پروژه ای با ابعاد گسترده در فیلم و سریال بازی نکرده بود.
مینو شریفی بازیگر نقش آتیه دو سال پیش در فیلم «درخت گردو» بازی کرده بود که از نظرش تجربه بی نظیری است و این حضور برای او کاندیداتوری دریافت سیمرغ را به همراه داشت. البته پیش تر هم با چند فیلم کوتاه و بلند همکاری کرده بود، اما درخت گردو اولین تجربه حرفه ای او در سینمای بدنه به شمار می رود.
سجاد بابایی لیسانس کارگردانی دارد و کارش را با تئاتر شروع کرده و این اواخر هم در یک سریال تلویزیونی بازی داشت. همچنین بابایی علاقه مند به مدیوم فیلم کوتاه هم هست و تجربیاتی هم در فیلم کوتاه دارد. فیلم های تومان، سوزن آب، زهره، سه فیلم سینمایی هستند که در آن ها حضور داشته.
گفت وگوی ما با این بازیگران جوان پیش روی شماست.
به عنوان اولین سوال بفرمایید متولد چه سالی هستید؟
پریا مجللی: ۷۰
مینو شریفی: ۶۶
سجاد بابایی: ۷۲
و اینکه چطور شد برای بازی در سریال خسوف انتخاب شدید؟
بابایی: از طریق یکی از دوستانم متوجه شدم که سریال خسوف در پیش تولید است. تماس گرفتم و به دفتر رفتم. آشنایی و گفتگو های خوبی در چند جلسه شکل گرفت که منجر به اعتماد من و انتخابم شد.
مجللی: من رفتم دفتر آقای میری برای تست بازیگری و فکر می کردم شاید بتوانم نقشی کوتاه در سریال جدید ایشان داشته باشم ولی خب شانس فوق العاده ای آوردم و آقای میری و آقای اسعدیان مرا برای نقش سمیرا انتخاب کردند. از روزی که اولین تست را در دفتر آقای میری دادم تا وقتی که برای بازی در این سریال انتخاب شدم نزدیک به دو ماه زمان برد و من برای این نقش چهار بار تست دادم.
خانم شریفی شما پیش تر در فیلم درخت گردو بازی داشتید و کاندیدای سیمرغ بهترین بازیگر نقش مکمل زن هم شده بودید.
شریفی: بله. دو سال پیش در فیلم «درخت گردو» بازی داشتم که تجربه بی نظیری بود و کاندیداتوری دریافت سیمرغ را برای من به همراه داشت. در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر که درخت گردو در آن اکران شده بود آقای میری جزو هیات داوران و آقای اسعدیان از هیات انتخاب بودند و از این رو بازی من را دیده بودند و وقتی پیش تولید سریال خسوف آغاز شد لطف کردند و با من تماس گرفتند. باهم صحبت کردیم و خیلی زود به نتیجه رسیدیم.
خانم مجللی با توجه به اینکه پیش تر بازی حرفه ای نداشتید وقتی قرار شد در سریالی با عوامل سرشناس حضور داشته باشید دچار استرس چگونگی ایفای نقش نشدید؟
مجللی: نگران بودم ولی هربار که سر صحنه حاضر می شدم آرام آرام استرسم کم می شد. نگرانی من از این بود که قرار است در مجموعه ای که توسط اکثر مردم دیده می شود بازی کنم و مورد قضاوت قرار بگیرم. اما از آنجایی که نگرانی و دلشوره بخشی از کار بازیگر است به مرور بر آن غلبه کردم.
اساس و بنیاد سریال خسوف بر استفاده از بازیگران جدید، اما با استعداد شکل گرفته است. نظرتان درباره انتخاب بازیگران جدید و بااستعداد در سینما و تلویزیون چیست؟ به هر حال کاری که مازیار میری و همایون اسعدیان انجام دادند ریسک و جسارت بزرگی بود.
مجللی: از همان روز اول می دانستیم که انتخاب ما برای نقش های اصلی کار پرریسکی است، اما به نظرم وقتش رسیده که نسل جابه جا شود و اجازه دهیم جوان هایی که دوست دارند وارد کار شوند و لایق جایگاه های درستی هستند به میدان بیایند. همیشه با این پرسش مواجه بودم که چرا ما انتخاب نمی شویم و تا کی قرار است در این صف طولانی و بلند منتظر باشیم؟ حالا خیلی خوشحالم که گروه سریال خسوف به من اعتماد کردند و امیدوارم جوان های با استعداد دیگر به میدان بیایند.
شریفی: در دوره ای که استفاده از بازیگر های شناخته شده برای تضمین موفقیت تجاری فیلم مزیت حساب می شود و قدرت ریسک پذیری فیلمسازان در انتخاب بازیگران به شدت پایین آمده است، اعتماد آقای میری و اسعدیان برای انتخاب بازیگران جوان و کمتر شناخته شده بسیار باارزش و قابل احترام است. من معتقدم ورود نیروی جدید به عرصه هنر با موج تازه ای از کیفیت همراه خواهد شد و نسل جوان حرف های تازه ای برای گفتن دارند.
بابایی: قطعا این کار ریسک بزرگی است. به هر حال سینما یک صنعت است و انجام چنین ریسکی نیازمند جسارت و تجربه است، امید دارم بیش از پیش شاهد این اتفاق باشیم و توجه بیشتری در این زمینه به بازیگران صحنه تئاتر شود. ورود چهره های نو به سینما اگر دارای پتانسیل و عملکرد خوبی باشند فکر می کنم از سوی مردم با استقبال روبه رو خواهد شد. خود من به شخصه سعی کردم تلاشم را برای درست ظاهر شدن به کار گیرم. امیدوارم توانسته باشم بازی قابل قبولی به مردم ارایه دهم.
داستان سریال خسوف موضوع اجتماعی دارد و اتفاقاتی که در این مجموعه برای شخصیت ها روی می دهد مختص جوان هایی است که بخشی از این اجتماع را تشکیل می دهد. خوشبختانه فضایی که در این داستان با آن روبه رو هستیم باورپذیر خلق شده. باتوجه به اینکه پیش تر از این حضور حرفه ای جدی به عنوان نقش اصلی نداشتید وقتی داستان را خواندید چقدر با کاراکترهای تان احساس نزدیکی کردید و اساسا حس همذات پنداری با اتفاقات قصه داشتید؟
بابایی: به نظرم هر فرآیند هنری (سینما، تئاتر، موسیقی، تجسمی و...) یکی از الزاماتش این است که از جامعه تغذیه کند البته نه بازتاب جامعه شکل روزمره بلکه الهاماتی از آن بگیرد و براساس آن جهان خود را بسازد و بخش مهمی از جامعه هم جوان ها هستند که کاراکتر من هم در فیلم نماینده این بخش جامعه است. کسی که در شروع زندگی آرامی دارد، اما آشنایی اش با دختری باعث می شود تازه از درون دچار تلاطم شود، چون برخی چیز ها در زندگی اش اگر اکنون می خواست در موردش تصمیم بگیرد انتخاب الانش نبوده، کسی که تمایل دارد زندگی و رویاهایش را نه آن سر دنیا بلکه در همین جغرافیا بسازد.
جوانی با خصوصیاتی مشخص با خاستگاهی به ظاهر مشخص البته با بخش هایی متناقض چیزی که در خیلی از ما گاهی وجود دارد، تناقض! فکر می کنم گذشته یا آینده هر کاراکتری به بخشی از زندگی ما نزدیک باشد، به شرط آنکه خوب جست وجو کنیم و صادق باشیم.
شریفی: به نظرم یکی از دلایل باورپذیر بودن داستان این است که تمامی کاراکتر ها در جامعه مابه ازای واقعی دارند و قصه بدون پیچیدگی های غیرضروری روایت می شود و به مخاطب فرصت همراه شدن می دهد. بعید می دانم کسی که دوره ای را در دانشگاه های ایران تحصیل کرده باشد، دانشجو هایی مانند آتیه را ندیده باشند و تحسین شان نکرده باشند. به تصویر کشیدن کاراکتر آتیه برای من چالش هیجان انگیزی بود.
مجللی: شخصیت من با سمیرا نزدیک نیست ولی به نظرم سریال خسوف به موضوعاتی اشاره می کند که برای من هم کاملا قابل لمس بود مثل مشکلات جوانان در جامعه و فکر می کنم اکثر دانشجو ها با این دست اتفاق ها و چالش ها مواجه شده باشند. با این حال، چالش اساسی که با نقش سمیرا داشتم این بود که تلاش کردم به این شخصیت نزدیک شوم و امیدوارم توانسته باشم این کاراکتر را به خوبی بازی کنم.
جناب بابایی شخصیت امیر یکی از کاراکتر هایی است که بسیار ملموس از کار درآمده. برای ارتباط با امیر از چه روشی استفاده کردید؟
بابایی: در درجه اول مهم ترین نکته شناخت خصوصیات درست نقش امیر بود و در مرحله بعد تداوم بعضی از آن خصوصیات و تغییر برخی دیگر در گذر زمان بود، چون به هر حال با یک سریال سر کار داشتم و گذر زمان مهم بود و سپس باورپذیری این خصوصیات که قطعا بدون تمرین میسر نمی شد. از کار و گفتگو روی فیلمنامه شروع کردیم و بعد به سراغ شناخت خصوصیات شغلی امیر رفتم که می توانست روی حال و هوا و رفتار تاثیرگذار باشد. با هدایت آقای میری و راهنمایی های آقای اسعدیان در این زمینه تلاشم را انجام دادم، امیدوارم که درست عمل کرده باشم.
اتفاقا می خواستم به این نکته اشاره کنم که بازی های یکدست و روان یکی از نکات برجسته سریال خسوف است. چطور در اولین کار به این هماهنگی و انسجام رسیدید؟ کار کردن کنار بازیگران بزرگ و شناخته شده چطور بود؟
بابایی: واقعا ممنونم از این تعریف ولی جدا از هر چیزی دو عامل به نظرم قبل از هرچیز خیلی مهم است در رسیدن به یکدستی؛ اول شناخت چه بازیگر از بازیگر و چه کارگردان از بازیگر و برعکس و دوم: احساس راحتی در یک کار بعد از آن است که بقیه موارد شکل می گیرد که خوشبختانه وجود داشت ضمن اینکه آقای میری می دانستند که چه چیزی از ما در سکانس می خواهند و بر این اساس راهنمایی های خوبی هم انجام می دادند. بعد از مدتی این راهنمایی ها براساس شناختی که از هم پیدا کردیم حتی تبدیل شد به یک اشاره کوچک و رسیدن به برخی جزییات و یکدستی.
مجللی: از همان اول بین ما ارتباط خوبی شکل گرفت و هر جا توانستیم به هم کمک کردیم تا بهترین بازی ها را داشته باشیم. پوریا هر جا که می توانست منو راهنمایی می کرد و از آنجایی که پارتنر من بود خیلی با من همراه بود. همکاری با آقای علی عمرانی یکی از بهترین تجربه های من در این کار بود و بسیار از ایشان آموختم و همین طور آقای تارخ که از اساتید هستند.
شریفی: خوشبختانه در این پروژه همه بازیگر ها پرانگیزه و هدفمند بودند و تلاش بر این بود که با کمک همدلانه به یکدیگر کیفیت روابط در سریال به شکلی باورپذیر به تصویر کشیده شود. در کنار بازیگران جوان و مستعد سریال، من افتخار این را داشتم که از تجارب و راهنمایی های بزرگانی همچون امین تارخ، مسعود کرامتی، علی عمرانی و ستاره اسکندری بهره مند شوم. به نظر من تجمیع بازیگران دو نسل متفاوت از جذابیت های سریال خسوف است.
نقش آتیه با شما قرابتی داشت؟
شریفی: مینو و آتیه را اگر بخواهم در کنار هم قرار بدهم می توانم بگویم دغدغه های اجتماعی مشابهی دارند، اما در عمل آتیه خیلی رادیکال تر است. آتیه دختری عملگراست که نسبت به موضوعات جامعه در لحظه واکنش نشان می دهد و رفتارش کاملا غریزی است حتی در ابراز عشق.
آتیه از جنس دختر هایی است که وقتی برای ساده ترین موضوع غذای دانشگاه اعتراض می کند پس نگرانی های زیادی دارد.
شریفی: دقیقا همان بخشی که به دلایل مختلف زیاد نمی توانستیم به آن بپردازیم و این نوع برخورد با موضوع نشان می دهد که با دانشجو هایی سطحی مواجه نیستیم که تنها دغدغه آن ها غذا باشد.
خانم مجللی آخرین سوال را از شما می پرسم؛ همکاری با مازیار میری و همایون اسعدیان برای اولین تجربه کاری حرفه ای چطور بود؟
مجللی: هم آقای اسعدیان و هم آقای میری در طول کار به همه ما آرامش و اطمینان می دادند و همین باعث می شد برای ایفای نقش استرس نداشته باشم. با گروه بسیار فوق العاده ای همکاری داشتیم که هر لحظه با ما که بازیگران جدیدی بودیم همراه بودند.
